Lyrics

[Jay-Z]
Ahuh Ahuh (Yea Rihanna)
Ahuh Ahuh (Good girl gone bad)
Ahuh Ahuh (Take three... Action)
Ahuh Ahuh

No clouds in my storms
Let it rain, I hydroplane in the bank
Coming down with the Dow Jones
When the clouds come we gone, we Rocafella
We fly higher than weather
And G5's are better, You know me,
an anticipation, for precipitation. Stacked chips for the rainy day
Jay, Rain Man is back with little Ms. Sunshine
Rihanna where you at?

[Rihanna]
You have my heart
And we'll never be worlds apart
May be in magazines
But you'll still be my star
Baby cause in the dark
You can't see shiny cars
And that's when you need me there
With you I'll always share
Because

[Chorus]
When the sun shines, we'll shine together
Told you I'll be here forever
Said I'll always be a friend
Took an oath I'ma stick it out till the end
Now that it's raining more than ever
Know that we'll still have each other
You can stand under my umbrella
You can stand under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh eh eh eh)

These fancy things, will never come in between
You're part of my entity, here for Infinity
When the war has took it's part
When the world has dealt it's cards
If the hand is hard, together we'll mend your heart
Because

[Chorus]
When the sun shines, we'll shine together
Told you I'll be here forever
Said I'll always be a friend
Took an oath I'ma stick it out till the end
Now that it's raining more than ever
Know that we'll still have each other
You can stand under my umbrella
You can stand under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh eh eh eh)

You can run into my arms
It's okay don't be alarmed
Come into me
There's no distance in between our love
So go on and let the rain pour
I'll be all you need and more
Because

[Chorus]
When the sun shines, we'll shine together
Told you I'll be here forever
Said I'll always be a friend
Took an oath I'ma stick it out till the end
Now that it's raining more than ever
Know that we'll still have each other
You can stand under my umbrella
You can stand under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh eh eh eh)

It's raining
Ooh baby it's raining
Baby come into me
Come into me
It's raining
Oh baby it's raining

อยากให้ปุเปิ้ลมีฟามสุขมากๆเค้าจาไม่ทามไรให้หนักใจแร้วว

เดือนนี้เปงวันเกิดของสุดที่รัก ( แหวะๆๆ++ไม่เคยพูดหวาน)

เอาเปงว่าเค้าก็แฮปตะเองตั้งแต่ตอนนี้เรยแระกัลล

เค้าก็ไม่มีไรมากอ่ะคร่ะ -*-

แค่อยากจะบอกว่า

กรุร๊ากกกกมรึงน้าเปิ้ลลล

555+

จาก        กรุสุดที่รักของมรึง

 รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... อดข้าว ..อดน้ำ ..
เพื่อเก็บเงิน..ไว้จ่ายค่าโทรศัพท์..ทั้งเดือน

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...บอกเลิกนัดกับ .."เพื่อน"
แล้วไปเที่ยวกับ.."แฟน"
รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ซื้อของแพงๆให้
เงิน..ไม่ได้เป็นหลักประกันว่า..รักจริง

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ดูหนัง..ทุกเย็นวันศุกร์
นั่งสบตา..ที่แมคโดนัลด์..ทุกบ่ายวันเสาร์
โทรบอกว่า.."คิดถึง" ..ทุก 5 นาที..ตลอดเช้าวันอาทิตย์

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... พยายาม..ลงทุนมากมาย
แลกเทปกันฟัง .. ตั้งโปรแกรมดูหนัง..สักเดือนละเรื่อง..ก็ได้
พากันไปกิน..เพื่ออิ่ม ..ไม่ใช่กิน..เพื่อให้ดูรวย

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง... ถวายให้..ทั้งตัว
อย่าไปกลัวว่า..ถ้าไม่ยอมเปลืองตัว ..แล้วรัก..จะหมดไป
เพราะ..ถ้าเขารักจริง ก็ควรให้เกียรติ ..ไม่ใช่จ้องจะ..เอาเปรียบ
 
รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...เอาดวงชะตา..ไปให้หมอดู
จ่ายเป็นร้อย เพียงแค่อยากรู้ว่า..เป็นเนื้อคู่กันหรือเปล่า
 
 
รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...ตามติดแจ
ผูกขาเขาไว้..กับขาเรา
ผูกมือเขาไว้..กับมือเรา
ทำไมต้องทำเหมือน..ขาดเขาไปแล้ว..เราจะตาย .
จำไว้ว่า..คนทุกคน..มีหัวใจ..คนละดวง

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...เป็นเงา..ตลอดเวลา
ไม่ต้องทุ่มเท..ทำเพื่อ "ความฝัน" ของเขา
จนชีวิตตัวเอง..ว่างเปล่า หลงลืม.."ความฝัน" ..ของตัวเอง

รักกัน..ไม่จำเป็นต้อง...มีเวลาเท่าไหร่..ก็ให้ทั้งหมด
จนไม่เหลือเวลา..สำหรับทำ "สิ่งดีดี" ..ให้ครอบครัว
ไม่เหลือเวลา..กลับบ้านเร็วๆ..ให้แม่ชื่นใจ
หลับตา..ลืมตา..ก็เห็นแต่หน้า.. "แฟน"

NEWkaPLE

 เว็บ CRAZY   -*-

อยากตาย.....ทามเว็บมาสองวันสามคืนไม่ได้หลับได้นอนที่แย่ไปก่านั้นพอไม่ได้นอนว่า

จาไปเรียนตอนเช้าอาบน้ำเรียบร้อยรู้ตัวอีกที่ บ่ายโมงแระข้าพเจ้าเรียนบ่ายโมง

สรุปไม่ได้ไปกังมหาลงมหาลัย - -*

นี่คือสาเหตุที่อยากตาย วันนี้ทามเว็บเส็ดก็มานั่งอับเปซตอนตี 4 ก่า

ดีน่ะเรียนเช้า จาได้ออกไปเรย ถ้าเรียนบ่ายกรุตายอีกเพราะ.......

คงนอนฟุบอยู่ตรงห้องพร้อมชุดนักศึกษา

เหมือนสองวันที่ผ่านมา 55555555 แต่วันนนี้ทามเส็ดแร้ว

อยากร้องดังๆจาได้ส่งแร้ว  

 ตอนนี้อารมณ์เหมือนกำลังจาลอยได้ มานวิ้งงงงงๆๆๆๆ

แบบบอกไม่ถูกเพราะไม่ได้นอนมาสองคืนแระ

แระนี่ที่แย่ไปก่าอาไรทั้งหมด ทามเว็บเส็ดแร้น กรุ เพิ่งคิดได้ว่า

กรุยังไม่ได้ เขียนเกี่ยวกับ Weakend ของกรุ ที่อาจารย์เค้าอยากรู้

แต่รู้รายป่ะ วันหยุดที่ผ่านมากรุไม่ได้ไปใหนเรย-*-

แระจาเขียน weakend ยางงงงง   งายยยย

สงสัยต้องไปถามข้างๆห้องว่า

"เออ....ขอโทษน่ะค่ะ คือว่าวันหยุดที่ผ่านมาคุณไปใหนบ้างช่วกรุณาบอกดิฉันหน่อยค่ะ"

- * -

คงจะดูบ้าไม่น้อยเรยทีเด๋ว

The end

ขอแค่เพียงมีเธอเข้าใจว่าเรายังมีกัน

แม้ว่ามีอะไรบางอย่างมากั้นขวาง

ฉันจะยังเก็บใจไว้ให้เธอ

อาจยังไม่พร้อมที่จะมีเธอ ไม่ถึง

วันที่จะรักกัน รุ้ไว้ว่าในสักวันฉันจะทำให้ดีกว่านี้

ไม่นานฉันจะกลับมาอยู่เคียงข้างเธอทุกนาที

เพราะใจฉันดวงนี้มันยังคงเป็นหัวใจของเธอ

I luv this song. It don't mean anything. but it mean in my mind.

May be when i wrote in some blog. It's look like i wrote over the top.

but  it's true.

Ex. when somebody walk in front of you and say

" I think we should call it quick between us"

When you listen untill it's over.

Your'll like you fall in the terrible dream 

But everything that your here. It's not dream

But it's true

   Over the past 50 years, the Texas Rangers have investigated thousands of crimes from murder to kidnapping to political corruption. They have served as peace keepers during strikes and riots, apprehended fugitives, and protected governors. The cases depicted in this exhibit are examples of the variety of crimes the Rangers investigate.

Nineteen-year-old Mary Jeanne Larey and her boyfriend, Jimmy Hollis, 24, were like any other young lovers in Texarkana tonight. Their world was an oyster, wide open, sparkling, and promising a taste of adventure. This evening of February 22, 1946 - a date that had begun no different than any other - promised to end a little more exciting because they finally had a chance to be together, alone. And in good old fashioned American idiom, that meant to sneak out to the seclusion of Richmond Road beyond town, to kiss, to cuddle and pet. With their double dates hurriedly rushed home and unloaded after the movie they had all seen together, Mary Jeanne and Jimmy had, by themselves, raced to a romantic rendezvous here in this section of country back road known as Lovers Lane - the local ministers' scorn and a blight to any respectable parent.

Turning the key in the ignition, Jimmy snuffed the engine of his auto and glanced at his wristwatch; time was nearing 11:45 p.m. He scowled, for he had promised his dad to have the Plymouth home not much after midnight. But, he quickly forgot his father's imminent anger under the lure of the prospect beside him in her Lana Turner sweater and white pearl beads. His pulse raced; Mary Jeanne looked so lovely, the moonlight punctuating her lovely features, glistening her eyes that spoke of a little reticence yet urged the right amount of wickedness. Her sweet perfume filled the shell of the car. When he leaned over to peck his girl's cheek, reassuring her that he meant no harm -- after all, what's a kiss between two people who, let's face it, weren't kids anymore? -- the only sounds he could hear were her anxious breathing and the squeak of the seat springs beneath them. Then, the shadow fell over them to obliterate the moonlight. Jimmy glanced up, expecting to see the uniform of a policeman come at an inopportune moment. He startled, however, to see the thing just beyond his window, bent to peer inside. Frankly, he didn't know what the hell it was. Some thing in a hood of what appeared to be canvas, motioning to them with two bare hands from beyond the car window, from the darkness of the grove. As Jimmy's eyes accustomed to the darkness, he realized that one of those hands held something in it. It gripped a pistol. And as the pistol barrel came to rest against, then tap, the window, Jimmy recoiled into the recess of the car, shoving Mary Jeanne across the seat. "Come out of the car now!" the Thing directed, voice muffled under the mask. It was, muffled or not, a deep voice, a masculine voice. Muffled or not, it demanded authority. Fearing the intruder would shoot through the pane if he did not comply, Jimmy obliged, pushing the door outward and stepping into the night. Gravel crushed under heel. Mary Jeanne, her hand in her boyfriend's, followed suit and stood beside him. "You can have all the money we have, mister," the girl warbled. "Just don't hurt us." Try as they may, the couple could not detect eyes through the slits where eyes should be. Only blackness, a hollowness, like that within an unlit window sill pumpkin at Halloween. As if he noticed their inquisitive stares, the stranger flicked on a flashlight into their faces to blind their perceptions. Behind the sudden and bright beam, Jimmy heard the Thing's voice: "Do as I say and I won't hurt you." Jimmy's lips quivered. "What do you want? My wallet? The car?" "Your britches." The Voice chuckled this time. "Remove your britches." "I will not!" the boy responded. He wondered for a moment if this was some kind of gag proffered by his buddies. "Do it or I'll kill you!" insisted the Voice. Mary Jeanne pleaded, tugging at her date's shirtsleeve. "Please, Jim, do what he says." Jimmy hesitated, wondering why this absurdity. He glanced at the gun barrel, for the first time noticing it leveled within inches of his abdomen, and lost all male inhibition. Unbuckling his belt, he let the corduroy trousers drop below his kneecaps. In that same moment, he watched the Thing's hand raise overhead, the one holding the pistol, and with first a flashing light then a blistering pain he realized that the man had belted him - twice he sensed in quick succession - with the butt of the gun. Dizzy, his legs crumpled beneath him. Time and space faded. The creature now turned to face the girl. She ducked beneath his reach and dashed in her desperation toward a dark connecting lane of overhanging cypress. She sensed him strike forth again and this time felt his fist tug the back of her sweater to pull her into him; like fodder, she was tossed to the ground. Now triumphant, the animal sat on top of her; it coughed, then wheezed, then snorted like a bull who had made a rag doll from a matador. His hands crept up the inside of her skirt; she could feel the cold of the gun metal against her thighs. Despite her pleas, his abuse continued, for the barrel of the gun was resting now against her panties, phallic like. Even though his face was hidden behind the dirty cover of canvas, the girl knew he was grinning. She could see the glint of debauchery in his eyes - those dark eyes that now glimmered through the peep holes. They shone now, almost iridescently, in the full glow of evil, in the full of the moon... ...But, no, it was not the moon. Too bright for the moon, for the ray of white light illumined the beast's full form, froze his macabre presence like a waxen dummy, forever twisted and clenched in nature in a house of horrors. The light caught his attention; he groaned and cursed and by his cussing Mary Jeanne, under him, knew it was the light of an approaching automobile. But, as he eased up on her, obviously to run, he intended to have the last word. Walloping her across her face and shoulders several times with his fists, he at last retreated into the darkness from whence he came. * * * * * The darkness would not hold him long. He would return. His first two victims had been lucky to have been alive, even though they did not - and Texarkana did not -- realize their fortune at the time. Mary Jeanne and her boyfriend were rushed to the hospital where the girl's bruises were tended to. Jimmy had been hit with such ferocity that his skull had been fractured in two places. But, he too survived to tell the story. They had escaped from what would become over the ensuing months a deadly rush of murders brought on by this same Thing that crept in from the silence where lovers should have been left alone to spoon. Between February and May, 1946, the city of Texarkana would endure one of the most sanguine, most frightening episodes in its long and colorful history. It was The Season of the Phantom, of his Moonlight Murders, of his dangerous ghostlike elusive ambushes that crawled under the skin of man, woman and child who couldn't sleep at night, who suddenly began locking their doors in a town that didn't need bolting before. He was never caught. Who he was, where he came from, where he went is still much of a mystery; at best, there is a central suspect, no more. Evidence remains minimal. In the end, Jimmy and Mary Jeanne would be the only two victims who could describe him, and their descriptions were hazy. They described him as standing about six feet tall, wearing a rough-looking homemade hood of white, with holes punched out for the eyes and mouth. "It is an image most commonly associated today with the Phantom Killer," writes Carmen Jones, one of the staff writers of the Texarkana Gazette, which in 1996 produced a half-century retrospective of the murders. "It is the image of record because no one else who saw the killer at work lived to give a description." And it is that image that haunted movie screens when Hollywood filmed a semi-documentary of the event called The Town That Dreaded Sundown. Mary Jeanne Larey herself dreaded many sundowns to come after that night. She spent months of scarred dreams and restless afternoons, eventually leaving town to live with relatives in Oklahoma. But, she would always remember his voice. "I would know that it anywhere," she later said. "It rings always in my ears."   CHAPTERS 1. From The Dark 2. This Time, Death 3. Naming The Beast 4. Pandemonium 5. Rabid! 6. Suspects 7. An Open Book 8. Bibliography 9. The Author

ข้อความ

เง้อ...เศร้าได้อีกเนอะคนเรา

 

 

 

 

 

 

 

ไม่มีอะไรอยู่กับเราได้นาน

ดังนั้นควรดำเนินชิวิตต่อไป

ยอมรับมัน หัวเราะไปกับมัน

หลีกเลี่ยงความไร้สาระ

อย่าเสียใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

เพราะถึงจุดๆนึง

เพราะทุกๆสิ่งที่ได้ทำไปนั้น

จริงๆแล้วสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่คุณต้องการ
More eComments

http://www.tvmass.net/download/19377532699399

Link download this mv

เออคือเพิ่งเช่า DVD เรื่องนี้มาดูค่ะ น่ารักมากค่ะเพลงก็เพราะ ฟังครั้งแระประทับใจเลยค่ะ

บอกได้คำเดียวว่าประทับใจหนังเรื่องนี้มากน่ารักๆจิงๆค่ะ   เป็นหนังรักโรแมนติกที่น่าดูอีกเรื่องเลยน่ะเนี๊ยะ

Lyrics

Way back into love

I've been living with a shadow overhead
I've been sleeping with a cloud above my bed
I've been lonely for so long
Trapped in the past, I just can't seem to move on

I've been hiding all my hopes and dreams away
Just in case I ever need em again someday
I've been setting aside time
To clear a little space in the corners of my mind

All I want to do is find a way back into love
I can't make it through without a way back into love
Oh oh oh

I've been watching but the stars refuse to shine
I've been searching but I just don't see the signs
I know that it's out there
There's got to be something for my soul somewhere

I've been looking for someone to shed some light
Not somebody just to get me through the night

I could use some direction
And I'm open to your suggestions

All I want to do is find a way back into love
I can't make it through without a way back into love
And if I open my heart again
I guess I'm hoping you'll be there for me in the end
oh, oh, oh, oh, oh

There are moments when I don't know if it's real
Or if anybody feels the way I feel
I need inspiration
Not just another negotiation

All I want to do is find a way back into love
I can't make it through without a way back into love
And if I open my heart to you
I'm hoping you'll show me what to do
And if you help me to start again
You know that I'll be there for you in the end
oh, oh, oh, oh, oh

จดหมายเลือดที่ Jack เขียนถึงตำรวจค่ะ (แผ่นที่สองน่ะค่ะ)

อันเนื่องมาจากเป็นตัวละครรายแรกของฆาตรกรบรรลือโลก หนึ่งในบรรดาฆาตรกรซึ่งหลบหายในมุมมืดของโลก และไม่มีใครในโลกสามารถตามจับได้แม้ว่าเวลาจะล่วงเลยผ่านมาเป็นเวลานานกว่า ชื่อของชายคนหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์อังกฤษ ที่ชาวอังกฤษและชาวโลกรู้จักกันดี ชายคนนี้เป็นฆาตกรต่อเนื่องที่ก่อคดีสะเทือนขวัญมานับครั้งไม่ถ้วน กับหญิงโสเภณีในย่านสลัมของย่านลอนดอน ซึ่งผ่านมากว่าร้อยปีแล้ว และมีหนังสือที่เกี่ยวกับแจ๊คออกมามากมาย ไม่เท่านั้น เพลง , เรื่องเล่า , ละครโอเปร่า และภาพยนตร์ก็ยังเคยนำเรื่องราวของชายผู้นี้ไปสร้างกันหลายต่อหลายครั้ง

นับว่า แจ๊ค เดอะ ริปเปอร์ เป็นอาชญากรชื่อดังแห่งยุคหรือศตวรรษนั่นเลยทีเดียว เป็นสัญญลักษณ์ของความน่ากลัวต่อชาวอังกฤษ จนถึงทุกวันนี้เมื่อนึกถึงชื่อนี้ขึ้นมา (the man should not be named) ทำไมชื่อของ แจ๊ค เดอะ ริปเปอร์ยังคงเป็นที่จดจำกันได้จนถึงทุกวันนี้ ?

คำตอบที่น่าจะกล่าวได้คือ ชายผู้นี้ยังไม่เคยโดนจับได้เลยตั้งแต่เขาก่อคดีสะเทือนขวัญผู้คนในลอนดอนมา ทั้งยังการฆ่าที่โหดเหี้ยมและน่าสยดสยอง ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าเหยื่อโดยการผ่าท้อง และลากเอาไส้มาแขวนไว้ที่เสาไฟฟ้า การแขวนศพเหยื่อไว้บนกำแพง ฯลฯ และที่สำคัญไม่มีข่าวรายงานเลยว่ามีคนที่เคยเห็นหน้าแจ๊คด้วยซ้ำไป กระทั่งผู้ที่อาศัยอยู่ละแวกใกล้ๆ แม้แต่ตอนที่แจ๊คลงมือยังแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรที่ผิดปกติเลย โดยเหยื่อนั้นเสียชีวิตจากการถูกของมีคมแทงหรือไม่ก็ชำแหละ คมมากจนถึงขนาดตัดกระดูกออกมาได้ บ้างก็กล่าวว่าแจ๊คนั้นเป็นหมอผ่าตัดบ้าง คนชำแหละเนื้อบ้าง และหักอกจากหญิงคนรักที่เป็นโสเภณี หรือเพียงผู้หญิงธรรมดา บ้างก็ว่าลูกชายของแจ๊คนั้นโดนโสเภณีหลอกจนกระทั่งต้องฆ่าตัวตาย เลยเป็นเหตุให้เขาก่อคดีเหล่านี้ คดีฆาตกรรมที่แก้ไม่ได้ของแจ๊คเดอะ ริปเปอร์ ทำเอาตำรวจทั้งลอนดอนปวดหัวเป็นการใหญ่ และพยายามสืบหาว่าเขาเป็นใครและทำการฆาตกรรมต่อหญิงโสเภณีไปเพื่ออะไร จนถึงทุกวันนี้ก็ยังมีการตั้งสมมติฐานและสืบจากหลักฐานที่บันทึกไว้อยู่ แต่ก็ยังไม่ได้เรื่องราวคืบหน้าอะไร

ตำนานเรื่องราวที่น่ากลัวนั้นเริ่มจากคืนหนึ่งในกรุงลอนดอน อากาศหนาวและหมอกลงหนาจัด จนกระทั่งมีชายคนหนึ่งเดินแหวกสายหมอกออกมา พร้อมกับหญิงโสเภณีคนหนึ่ง โดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองนั้นจะไม่มีโอกาสได้เห็นพรุ่งนี้อีกแล้วเมื่อมาอยู่ในอุ้งมือมัจจุราชของชายที่มาด้วยกัน เมื่อถึงที่ลับตาคน แจ๊คก็เริ่มฆ่าเหยื่อด้วยมีดอย่างรวดเร็วและเงียบกริบ และจากไปโดยไม่มีใครล่วงรู้ อย่างหนึ่งที่ตำรวจและผู้เชี่ยวชาญกล่าวไว้ว่าเหตุผลที่แจ๊คลงมือนั้น แทบจะหาประเด็นมาอธิบายไม่ได้ ชายผู้นี้ลงมือด้วยความพอใจ หรือ ? ลงมือด้วยความแค้นต่อ "ใคร" หรือ "อะไร" สักอย่าง มาจนกระทั่งถึงเหยื่อรายสุดท้าย จากนั้น แจ๊คเดอะ ริปเปอร์ก็ได้หายไปจากหน้าประวัติศาสตร์คดีฆาตกรรม โดยไม่เหลือร่องรอยอะไรทิ้งไว้ นอกจากตำนานการฆาตกรรมสยองขวัญ ที่ยังคงเป็นที่จดจำของชาวอังกฤษ มาจนกระทั่งทุกวันนี้ ...

จุดเริ่มต้นของคืนสยอง เรื่องราวการชำแหละอย่างสยดสยองที่ทำให้คนทั่วโลกกลัวกันจนตราบทุกวันนี้เกิดขึ้นเมื่อออ ค.ศ.1888 ในมหานครลอนดอน โดยเฉพาะประชาชนในย่านไวท์ ซาเบทและย่านอิสต์ เอนด์ ในขณะที่ประเทศอังกฤษนับว่าเป็นชนชาติที่รุ่งเรืองในอารยธรรมมากที่สุดในโลกขณะนั้น ลอนดอนเป็นเมืองหลวงที่มั่งคั่ง ยิ่งใหญ่ หรูหราที่สุด ชาวลอนดอนทุกคนต้องแต่งกายดี มีมารยาททางสังคมสูงส่งเป็นผู้ดีที่ใช้ชีวิตประจำวันราวกับลีลาพญาหงษ์ แต่ทว่า ในอีกด้านหนึ่งของนครอันศิวไลน์นั้นยังมีตรอก ซอก ซอย ที่อยู่ในจุดอับของความเจริญ ซึ่งชีวิตของคนในนั้นจะดูน่าสังเวช ไม่ผิดกับหนูในท่อ เด็ก 5 ขวบมักติดโรคตาย วัยรุ่นติดเหล้า เสพยามีสันดานเป็นโจรไพร่ พวกผู้หญิงวัยรุ่นจนถึงกลางคนจะยึดอาชีพค้าประเวณี ทำตนเปป็นหญิงแพศยา ทำให้รูปร่างเหี่ยว โทรม และแก่เกินวัย ทำให้พวกเธอตกเปปป็นเป้าสายตาของมนุษย์ที่เปรียบได้ดังอสูรร้าย ที่เกลียดชังพวกเธอ จนมันผู้นั้นต้องการให้เธอตายเสมือนไล่บี้แมลงสาบให้ไส้ทะลัก และตายอย่างไม่เป็นชิ้นเป็นอัน

รายที่หนึ่ง เริ่มต้นในช่วงตี 5 ของวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ.1888 มีผู้เข้าแจ้งความตำรวจแล้วแจ้งว่า มีคนถูกฆ่าตายที่หน้าบ้านของเขา เมื่อตำรวจรุดเข้าไปสถานที่เกิดเหตุ ประจวบกับแสงแดดอ่อนยามเช้าส่องเข้าไป ทำให้เห็นสภาพศพที่ยับเยินของผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้คนแถบนั้นต่างรู้จักเธอ ว่าเธอคือ มาร์ธา เทอร์เนอร์ โสเภณีวัย 35 ปี จากสภาพศพชันสูตรออกมาว่า เธอถูกจู่โจมข้างหลัง และฆาตกรได้เชือดคอเธออย่างทารุณ ก่อนที่จะจ้วงล้วงควงแทงเธออีกกว่า 39แผล เท่านั้นยังไม่พอใจในความวิปริต มันได้เฉือนเนื้อของเธอเป็นชิ้นโตๆ โปะไว้ตรงกองศพ ทว่า...การตายของเธอยังไม่ได้รับการสนใจพอ เพราะถือเป็นเรื่องปรกติ

รายที่2 จากรายแรกผ่านไป 24 วัน ชาวบ้านก็ต้องผวาอีกครั้ง เพราะครั้งนี้โหดเหี้ยมกว่าครั้งแรก ในคืนวันที่ 31 สิงหาคม ย่านไวท์ ซาเบล............มีผู้พบศพแมรี่ แอนนี่ นิโคล"พริ้ตตี้ พอลลี่" วัย 42 ปี ซึ่งก่อนหน้านี้2ชั่วโมงเธอได้เดินควงคู่กับชายแปลกหน้าสวมหมวกทรงสูงหลบซ่อนอยู่ในมุมมืด ซึ่งชายผู้นั้นได้เลี้ยงเหล้าเธอ และพาเธอหายไปในความมืด สันนิษฐานว่าฆาตกรได้ใช้มีดซึ่งผ่านการลับมาอย่างดี ปาดคอเธออย่างรวดเร็ว พอลลี่หมดสิทธิ์ร้อง เพราะหลอดลมของเธอถูกตัดกระจุย และเธอยังไม่ทันตายสนิท คมมีดถูกปักเข้าที่ท้องและชำแหละลากเอาไส้ของเธอออกมา ซึ่งตำรวจผู้ชันสูตรกล่าวว่า*คนร้ายมีความรู้ในด้านกายภาพยอดเยี่ยมมาก เขาน่าจะเป็นหมอก่อนเป็นฆาตกร*

รายที่3 ห่างจากรายที่ 2 เพียง 7 วันเท่านั้น"ดาร์ก แอนนี่" หรือ แอนนี่ แชบแมน หญิงบริการผิวคล้ำซึ่งป่วยด้วยวัณโรค ถูกเชือดชำแหละในคืนวันที่ 8 กันยายนในถนน ฮานเบอรี่ 2สองศพที่ผ่านมานั้นยังเทียบกับศพนี้มิได้ เพราะเธอถูกเชือดคอ ก่อนที่จะหั่นเนื้อของเธอเป็นชิ้นๆและจบลงด้วยการแหวะท้อง ลากเครื่องในออกมากองไว้ข้างนอก โดยชาวบ้านต่างพากันว่าเป็นฝีมือของตำรวจนั้นเอง เพราะเป็นพวกไม้เบื่อไม้เมากับโสเภณีเหล่านี้มานาน อันเป็นจุดพลิกผันของเรื่อง เพราะในขณะนั้น ชาวยิวซึ่งอพยบมาจากรัสเซียเกิดถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีส่วนรู้เห็นด้วยกัน ยิ่งทำให้ถูกเข้าใจผิดมากไปกว่าเดิมเสียอีก เพราะชาวยิวในยุคนั้นถูกข่มเหงรังแกจากชาวยุโรป ทำให้เกิดบ้าบอขึ้นมาและลงที่ผู้หญิงหากินก็ได้ 

รายที่ 4 เช้าวันที่ 30 กันยายน แถวๆดัทฟิลด์ ยารัต ตำรวจกำลังออกเวรได้พบขายาวๆสวมถุงน่องชี้โด่ออกมาจากประตูโรงงาน ศพนั้นรู้จักกันในนามของ"ลอง ลิซ"วัย 45 ปี เหยื่อรายนี้ถูกขัดจังหวะก่อนที่จะชำแหละเสร็จ ฆาตกรจึงลงกับรายที่ 5 ทันที อาจเป็นเพราะอารมณค้างน่ะครับ มือชำแหละได้ลงมือสังหารรายที่ 5 ทันทีเป็นเวลา 45นาทีหลังจากพบศพของ"ลอง ลิซ"

รายที่ 5 "เคต เคลลี่" อายุ43 ปีโดนเชือดเข้าที่ใบหน้า ตามตัวถูกกรัดด้วยและกระหน่ำแทงอย่างไร้ความปราณี ยังไม่พอ.......ฆาตกรตัดไตข้างซ้ายและอวัยวะอื่นๆกลับบ้านไปด้วย และที่สำคัญ ครั้งนี้ฆาตกรมี Massageเลือดฝากถึงตำรวจด้วยว่า"อย่าโทษชาวยิว พวกนี้ไม่รู้เรื่อง" "ท่านที่เคารพ...ผมคอยติดตามข่าวสารอยู่ตลอดเวลาว่าเมื่อไหร่เมื่อไหร่ตำรวจจะได้รู้และตามจับผมได้สักที แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ยังหาไม่พบ ผมขอบอกตามตรงว่า ผมขยะแขยงผู้หญิงบางจำพวก คอยดูสิ ผมจะฆ่าพวกมันให้ได้ครบรูร้อยเข็มขัดของผมเลยจะบอกให้ งานของผมนี่สนุกมากเลย ผมเก็บเลือดของพวกมันใส่เข้าไปปในขวดเอาไว้ใช้ต่างหมึกสำหรับเขียนมาถึงท่านนี่ไง อีกไม่นานท่านจะได้ข่าวคืบหน้าขึ้นมาอีก บางที่ผมอาจจะตัดหูของนังเวรพวกนี้ใส่ซองกับจดหมายด้วยลงชื่อ Jack the Ripper" นี่เป็นครั้งแรกที่ชื่อของ Jack the Ripper ผุดขึ้นออกมาสู่โกภายนอกและรายสุดท้ายก็มาถึง รายสุดท้าย แมรี่ เจน แคลลี่ ถูกฆ่เมื่อวันที่ 9 พฤษจิกายน 1888 เธอน่าสงสารที่สุด เพราะด้วยวัยเพียง 24 ปี และหน้าตาที่สวยไม่ใช่เล่น ซึ่งผิดกับครั้งที่ผ่านมาเพราะที่ผ่านมาเป็นผู้หญิงแก่ๆ ร่างกายทรุดโทรม เคลลี่ เป็นสาวสวยผมบลอนด์ เคยทำงานในราชสำนักของอังกกษ เป็นพี่เลี้ยงให้ทารกสาวน้องให้แก่เจ้าชาย อัลเบิร์ต วิคเตอร์ แต่เธอถูกจับได้ว่าทำงานพิเศษเป็นโสเภณี จึงถูไล่ออก และเข้ามาอาศัยในมิลเลอร์คอร์ด และเธอค้างค่าเช่าห้องประจำ ผู้ชายคนสุดท้ายก่อนที่เธอจะตายคือ จอร์ซ ฮัทซิ่งสัน ผู้ที่เธอไปของเน แต่เขาไม่ให้ เธอจึงผละออกไปหาชายผู้สวมหมวกยาวสีดำ ผอมสูง และนั่นคืออครั้งสุดท้ายที่เธอมีชีวิตอยู่.................. เช้าวันที่ 9 เคลลี่ถูกพบเป็นศพอยู่ในห้องเช่า เพราะคอที่บอบบางของเธอถูกปาดจนเกือบขาด เนื้อถูกแล่เป็นริ้วๆ จนเหลือแต่กระดูกขาวเว่อร์ ท้องถูกผ่าแหวะออก ตับและไส้ถูกกองออกมาระหว่างเท้าสองข้าง(ขอบรรยายแค่นี้พอครับ เพราะโหดเกินพิกัด) และรู้สึกว่าเคลลี่จะเป็นรายสุดท้านนะครับ เพราะว่าแจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ จะหยุดทำการแล้ว เพราะไม่มีศพรายไหนที่เป็นแนวชำแหละแบบ แจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ อีกเลย เสมือนกับว่าเขาหายไปอย่างกระทันหันเลย

เอกลักษณ์ประจำตนของแจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ ซึ่งพยานปากเอกทั้งเจ้าของร้านอาหารที่หญิงเหล่านั้นเข้าไปก่อนตายและหญิงบริการที่เป็นเพื่อนของผู้เคราะห์ร้ายได้ให้ปากคำพอจะรวบรวมข้อสันนิษฐานได้ดังนี้

 1.แจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ เป็นคนที่ถนัดซ้าย คำยืนยันนี้เป็นของตำรวจที่ต้องกล้ำกลืนฝืนตนเข้าไปคุ้ยเขี่ย เอ้ย ชันสูตรซากศพที่เกิดจากฝีมือของเจ้าแจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์

2.แจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ เป็นคนรูปร่างผอง สูง ผิวเผือดซีด

3.เขามีหนวดซึ่งผ่านการคลิบแต่งอย่างดี

4.เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำ หมวกดำทรงสูง หลุบหน้า

5.ท่าทางดูเป็นผู้ดี แต่อาจรู้จักย่านอีสต์ เอนด์แทบทุกซอกทุกมุม และบางที่ อาจจะรู้ทางมากกว่าตำรวจท้องถิ่นก็เป็นได้

 6.ท่าทางความกระฉับกระเฉง บ่งบอกถึงความเป็นหนุ่มเป็นแน่นแน่นอน มิใช่คนเเก่ มิฉะนั้นการชำแหละอาจจะต้องเกิดความติดขัดได้(ฮา) นอกจากนั้นยังปราดเปรียว ค่อนข้างมีเสน่ห์

7.มีความรู้สูงโดยพิสูจน์จากกายวิภาค และการใช้ภาษาในการเขียนจดหมาย ซึ่งรายมือสวยพอๆกับสะบัดสำนวนที่เขียนจดหมายเข้ามา และแล้ว รายชื่อผู้น่าสงสัยถูกเปิดออกมา 10 ราย ซึ่งเขาแต่ละคนนั้นประวัติก็ดี้ดีซะเหลือเกินนะครับ เรามาดูกันดีกว่าครับ(สั้นๆ)

1.เจ้าชาย อัลเบิร์ต วิคเตอร์,ดยุคแห่งคลาเรนซ์ ซึ่งทรงเป็นพระราชนัดดาของสมเด็จพระนางเจ้าวิคตอเรีย และพระองค์ถูกสงสัยไม่ใช่เรื่องอื่นไกล เพราะพระอุปนิสัยเสียจนถึงกับเสียมากนี่เอง เพราะทรงเจ้าชู้ ชอบสำส่อนกับโสเภณีในย่านสลัมจนกระทั่งพระองค์ได้ให้กำเนิดทารกจากโสเภณี ซึ่งแมรี่ เจน เคลลี่(เหยื่อรายสุดท้าย)เลี้ยง แต่พระองค์จับได้ว่า หล่อนมีอาชีพเสริมคือค้าประเวณี จึงถูกไล่ออก จนเคลลี่ประกาศจะแบล็คเมล์โดยรวมกลุ่มกับโสเภณีทั้งหลาย(ก็เหยื่อที่ถูกแจ็คเดอะ ริ้ปเปอร์ฆ่าตาย) ทางราชสำนักจึงมีบัญชาให้เก็บผู้หญิงแพศยานี้เพื่อปกป้องเกียติยศแห่งราชสกุล

2.เซอร์ วิลเลียม กัลล์ แพทย์ประจำพระราชสำนัก ซึ่งอาจได้รับบัญชามาจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถ วิคตอเรียให้มาจัดการแทนก็ได้ แต่หลังจากที่เเมรี่ เจน แคลลี่ตาย 2 ปี เขาก็เป็นบ้าแล้วถูกจังในโรงพยาบาลโรคจิตลอนดอน

3.โจเซพ บาร์เน็ต ซึ่งเขาคือสามีของแมรี่ เจน แคลลี่นั้นเออง เหตุผลอาจเพราะเขาต้องการเชือดไก่ให้ลิงดู เพราะเคลลี่ ชอบทอดกายให้คนอื่นที่ไม่ใช่เขาเชยชม เขาจึงฆ่าคนอื่นเพื่อให้หล่อนเลิกทำอาชีพ แต่หล่อนไม่หยุด เขาจึงตัดสินใจลงมือสังหารหล่อนเสียเอง แต่ไม่มีหลักฐานมัดตัวเขา

4.มองตากู จอร์น ดรูอิต เนติบันฑิตผู้สติไม่สมประกอบ มีความปราดเปรืองและรูปร่างที่ผอมสูงตรงกับบุคลิคของแจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ แต่เขากระโดน้ำตายก่อนที่แมรี่ เจน แคลลี่จะถูกสังหารทำให้ความคิดนี้ตกไป

5.แอรอน โควิส โคเฮน เป็นคนที่หัวหน้าตำรวจ เซอร์โรเบิร์ต แอนเดอร์สันสงสัยที่สุด เพราะเขาเป็นช่างทำรองเท้าซึ่งโรคจิต เพราะถูฝึกให้ฆ่าสัตว์ตามประเพณีของชาวยิวบ่อยๆ และเขาเคยถูกจับทุกครั้งเมื่อมีการพบศพ แต่ก็ถูกปล่ออยตัวไปทุกครั้ง

6.โธมัส เฮย์เนส คัทบุช ผู้เป็นโรคประสาทและทำอะไรโดยที่ตนไม่รู้ตัว และเคยฆ่าผู้หญิงที่ชื่อฟรอเลนซ์ จอนสัน

7.จอร์จ เซปเมน ชายชาวโปแลนด์ผู้ชอบในการผ่าศพ เพราะเคยเป็นลูกมือให้หมอผ่าศพมาก่อน เขาเคยต้องคดีฆ่าตัดคอหญิงคนหนึ่งและในขณะที่คดีของแจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ ปรากฎแล้วปรากฎเล่า เขาทำงานเป็นช่างตัดผมในย่านไวท์ ซาเบท และในปี1895 เขาถูกจัในข้อหาวางยาพิษผู้หญิงที่ทำงานในร้านอาหาร และขณะที่ถูกจับ เขายิ้มและหันมาพูดแสดงความยินดีกับตำรวจว่า "ขอแสดงความยินดี คุณจับ แจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ ได้แล้ว"

 8.ดร.อเล็กซานเดอร์ เปตาเคนโก เขาเป็นหมอในคลีนิคย่านอิสต์ เอนด์ ซึ่งหมอคนนี้พฤติกรรมดีมาก เคยเชือดคอหญิงโสเภณีจนเกือบขาดมาแล้ว หลังจากที่แมรี่ เจน เคลลี่ถูกสังหาร เขาก็เดินทางกลับรัสเซีย และเผลอไปฆ่าหญิงอีกหนึงคนจนต้องเข้าโรงพยาบาลโรคจิต

9.ดร.โธมัส นิลส์ ครีม เป็นผู้ต้องคดี ฆ่าโสเถณีไป 4 ศพ เขาถูกตัดสินประหารชีวติด้วยการแขวนคอ แต่........... คำพูดที่ทำให้คนนับหมื่นในขณะนั้นตะลึงก่อนที่เชือกจะตึงเพราะประตูกลใต้เท้าเปิดออก เขาได้ตะโกนว่า "I am Jack the........" มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่

10.โรเบิร์ต คอนสตัน สตีเฟนสัน ลูกชายเจ้าของโรงงานน้ำมันพืชในมณฑลยอร์คเซียร์ ขี้เมาหยำเป ขี้โม้ที่หนึ่ง และชอบใช้ชื่อของดร.รอสลินติ"ออนสตัน และชอบเดินไปในย่านไวท์ ซาเบทในช่วงที่เกิดฆาตกรรมขึ้น แต่ยังไงก็ตาม ท่านอาจไม่ทราบว่า ความตายนั้นเจ็บปวดเพียงได แต่.....ความสำคัญของความตายคือ อุปสงค์ที่ทำให้เกิดความตาย บางท่านตายเพราะโรคภัยไข้เจ็บ บางท่านตายเพราะชราภาพ บางท่านประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต และอุปสงค์ที่ทำให้เกิดความตายนั่นคือ"เพื่อนมนุษย์"ด้วยกันเอง ซึ่งอาจฆ่ากันด้วยวิธีต่างๆ เช่นปืนผาหน้าไม้ โป้งเดียวอาจตายโดยไม่ทันรู้สึกเจ็บปวด แต่.............. มีด ที่ แจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ใช้สังหารนั้นไม่สามารถฆ่าคนให้ตายในทันที เขาเหล่านั้นจะต้องทนทุกข์ทรมารจากการกระทำของแจ็ค เดอะ ริ้ปเปอร์ ต้องเหลือบเห็นท้องที่ถูกกรีดออกมา อย่าลืมครับเพราะช่วงท้องของเรานั้นไม่มีจุดที่ทำให้ตายได้ ทำให้ยิ่งทรมารเข้าไปใหญ่

http://www.tvmass.net/download/41816402712069

Link download mv นี้ค่ะ

Candy man, candy man...

Sweet sugar candy man [whispered]

I met him out for dinner on a Friday night
He really got me working up an appetite
He had tattoos up and down his arm
There's nothing more dangerous than a boy with charm
He's a one stop jive, makes my panties drop
He's a swinging rockin sugar coated candy man
A sweet rockin sugar coated candy man

Ooo yeah..

He took me to this cotton club on Hollywood and Vine
We drank champagne and we danced all night
?

He's a one stop job, make my cherry pop
He's a sweet rockin sugar coated candy man
A sweet rockin sugar coated candy man

Se bop bop
Hey yeah
...

He's a one stop job, makes my cherry pop
He's a sweet rockin sugar coated candy man oh
a sweet rockin sugar coated candy man

Woo yeah

... ? hot
... ? hit the spot
... ? tastes like sugar cane
Good things come to boys who wait

Candy man can...
Candy man Candy man
...Bottle of vodka covered wine (?)
Candy man, candy man

Sweet sugar candy man [whispered]
He's a one stop, gotcha hot, makin all the panties drop
Sweet sugar candy man [whispered]
He's a one stop, got me hot, my my egh pop
Sweet sugar candy man [whispered]
He's a one stop, get it while it's hot, baby don't stop
Sweet sugar candy man [whispered]

He's got ?hips? like sugar cane
Good things come for boys who wait

He's a one stop job with a real big egh
He's a sweet rockin sugar coated candy man
Sh bop, a sweet rockin sugar coated candy man
a sweet rockin sugar coated candy man
a sweet rockin sugar coated candy man

Candy man, candy man